تتر زیر فشار یک شکایت ۴۲ میلیون دلاری؛ برنامه‌های USDT ادامه دارد

• ۱۵ شهریور ۱۴۰۵

در چند روز گذشته، تتر دوباره خبرساز شده است؛ این بار فقط به‌خاطر رشد عرضه یا حجم معاملات USDT نیست.

یک شکایت ۴۲.۴ میلیون دلاری علیه تتر، در کنار گسترش USDT روی شبکه‌های جدید و ورود این شرکت به حوزه هوش مصنوعی، بخش‌های مختلفی از فعالیت‌های تتر را زیر ذره‌بین برده است.

تتر از یک طرف تلاش می‌کند USDT را به ابزاری جهانی برای انتقال دلار تبدیل کند و از طرف دیگر، این پرونده حقوقی دوباره بحث درباره امکان فریز کردن دارایی کاربران توسط تتر را مطرح کرده است.

شکایت ۴۲.۴ میلیون دلاری؛ ماجرا از کجا شروع شد؟

مهم‌ترین خبر اخیر، شکایتی است که دو تاجر تایلندی علیه چند نهاد وابسته به Tether در دادگاه فدرال منهتن مطرح کرده‌اند.

موضوع پرونده حدود ۴۲.۴ میلیون USDT است که در ۱۰ آدرس روی شبکه اتریوم نگهداری می‌شده است.

ادعای شاکیان این است که تتر در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۵ این دارایی‌ها را فریز کرده؛ در حالی که به گفته آنها، در آن زمان هیچ حکم دادگاهی یا دستور رسمی برای توقیف دارایی وجود نداشته است.

شاکیان می‌گویند این USDTها را از بازار ثانویه خریداری کرده‌اند و مستقیماً با تتر قراردادی نداشته‌اند. آنها حالا از دادگاه می‌خواهند دارایی‌های فریز‌شده آزاد شود و از سوزاندن یا انتقال آنها به کیف پول دولتی جلوگیری شود.

نکته بحث‌برانگیز پرونده، فاصله زمانی میان فریز شدن دارایی‌ها و صدور حکم رسمی است.

طبق ادعای مطرح‌شده در پرونده، حکم توقیف حدود چهار ماه بعد، در ۱۹ فوریه ۲۰۲۶ صادر شده است.

تتر اما روایت متفاوتی دارد و این شکایت را «بی‌اساس» خوانده است. این شرکت همچنین تأکید کرده که برای جلوگیری از استفاده غیرقانونی از USDT با نهادهای قانونی همکاری می‌کند.

البته باید یک نکته را روشن کرد: این پرونده هنوز به معنی اثبات تخلف تتر نیست. ادعاهای مطرح‌شده باید در روند قضایی بررسی شوند.

چرا این پرونده اهمیت دارد؟

اهمیت ماجرا فقط به ۴۲ میلیون دلار محدود نمی‌شود.

تتر برخلاف بیت‌کوین، یک شبکه کاملاً غیرمتمرکز نیست. صادرکننده USDT در شرایط مشخص می‌تواند توکن‌های موجود در برخی آدرس‌ها را فریز کند.

این قابلیت از یک طرف برای مقابله با سرقت، کلاهبرداری و فعالیت‌های مجرمانه اهمیت دارد؛ اما از طرف دیگر، یک سؤال مهم ایجاد می‌کند:

اگر USDT در کیف پول شما باشد، آیا واقعاً کنترل کامل آن را در اختیار دارید؟

این دقیقاً همان نقطه‌ای است که استیبل‌کوین‌های متمرکز با دارایی‌هایی مانند بیت‌کوین تفاوت پیدا می‌کنند.

تتر فقط دنبال بزرگ‌تر کردن USDT نیست

در حالی که این پرونده دوباره بحث تمرکز در USDT را داغ کرده، تتر در سمت دیگری مشغول گسترش فعالیت‌های خود است.

یکی از اتفاقات قابل توجه، ورود جدی‌تر Tether به حوزه هوش مصنوعی است.

۲ سپتامبر؛ مدل‌های AI متن‌باز تتر منتشر شد

Tether AI Research مدل‌های ترجمه‌ای را برای زبان‌های مختلف منتشر کرده است؛ از جمله ۱۹ زبان آفریقایی مانند Hausa، Yoruba و Swahili.

اما نکته جالب فقط تعداد زبان‌ها نیست.

این مدل‌ها برای اجرا روی دستگاه‌های معمولی مانند موبایل و لپ‌تاپ طراحی شده‌اند و می‌توانند بدون اتکا به سرویس‌های ابری اجرا شوند.

تتر هدف این پروژه را افزایش دسترسی به آموزش و دانش در مناطقی عنوان کرده که دسترسی به زیرساخت‌های آنلاین و سرویس‌های هوش مصنوعی محدودتر است.

این حرکت نشان می‌دهد تتر ظاهراً دیگر خود را صرفاً یک شرکت صادرکننده استیبل‌کوین نمی‌بیند.

USDT یک قدم دیگر به سمت پرداخت جهانی برداشت

تقریباً همزمان، USDT0 روی شبکه Stellar فعال شد.

USDT0 از زیرساخت LayerZero برای انتقال نقدینگی میان شبکه‌های مختلف استفاده می‌کند و هدف آن این است که USDT بتواند راحت‌تر در اپلیکیشن‌های مالی و پرداخت‌های بین‌المللی مورد استفاده قرار گیرد.

برای کاربران عادی، این اتفاق شاید چندان هیجان‌انگیز نباشد؛ اما از دید صنعت کریپتو اهمیت بیشتری دارد.

تتر در حال تلاش برای ساخت اکوسیستمی است که در آن USDT فقط یک دارایی برای معامله نباشد، بلکه به ابزاری برای انتقال دلار در شبکه‌های مختلف تبدیل شود.

حرکت ۵۰۰ میلیون USDT روی شبکه ترون

در همین روزها، داده‌های on-chain نیز از جابه‌جایی‌های بزرگ USDT خبر می‌دهند.

یکی از موارد مورد توجه، انتقال حدود ۵۰۰ میلیون USDT روی شبکه Tron در ارتباط با Binance و خزانه Tether بود.

با این حال، نباید هر انتقال بزرگ USDT را به معنی ورود پول جدید به بازار دانست.

تتر و صرافی‌ها مرتباً برای مدیریت نقدینگی، جابه‌جایی میان شبکه‌ها و عملیات خزانه‌داری، حجم‌های بسیار بزرگی از استیبل‌کوین‌ها را منتقل می‌کنند.

بنابراین این تراکنش به‌تنهایی سیگنال قطعی صعود یا ورود سرمایه جدید محسوب نمی‌شود.

تصویر بزرگ‌تر چیست؟

اگر اتفاقات اخیر را کنار هم بگذاریم، یک تضاد جالب شکل می‌گیرد.

تتر از یک طرف در حال گسترش قدرت و کاربرد USDT است و از طرف دیگر، همان قدرت متمرکز این شرکت دوباره زیر سؤال رفته است.

گسترش USDT به شبکه‌هایی مانند Stellar، توسعه زیرساخت‌های چندزنجیره‌ای و ورود به حوزه‌هایی مانند AI نشان می‌دهد تتر به دنبال نقشی بسیار بزرگ‌تر از یک صادرکننده استیبل‌کوین است.

اما پرونده ۴۲.۴ میلیون دلاری یادآوری می‌کند که این رشد یک هزینه و یک ریسک مهم هم دارد:

وقتی یک شرکت می‌تواند یک دارایی دیجیتال را فریز کند، مرز میان «استیبل‌کوین»، «دلار دیجیتال» و «دارایی تحت کنترل یک شرکت» کجاست؟

پاسخ این سؤال احتمالاً در سال‌های آینده اهمیت بیشتری پیدا خواهد کرد؛ به‌خصوص اگر USDT قرار باشد به یکی از اصلی‌ترین ابزارهای پرداخت و انتقال دلار در اقتصاد دیجیتال تبدیل شود.

سخن پایانی

اخبار اخیر تتر را بهتر است کنار هم ببینیم، نه به‌عنوان چند اتفاق جدا از هم.

از یک طرف، تتر در حال گسترش زیرساخت USDT و استفاده از آن در بازارها و شبکه‌های جدید است. از طرف دیگر، پرونده‌های حقوقی دوباره این سؤال را مطرح کرده‌اند که تتر تا چه حد می‌تواند روی دارایی‌های کاربران کنترل داشته باشد.

البته پرونده اخیر هنوز به نتیجه نرسیده و نمی‌توان از آن نتیجه گرفت که تتر مرتکب تخلف شده است. با این حال، این ماجرا یک سؤال مهم را دوباره مطرح کرده است:

وقتی قرار است پول دیجیتال جهانی و بدون مرز باشد، در نهایت چه کسی درباره آن تصمیم می‌گیرد؟